یه تصمیمی که چند روز پیش گرفتم این بود که توی وبلاگم به طور مرتب و ماهی یکبار یه آیه قران قرار بدم و تا حدی توضیح بدم . البته چون من کارشناس مسایل دینی نیستم نباید انتظار زیادی از تفسیرو توضیح من داشته باشید اما بهر حال وبلاگ شخصیه و به قول برو بچز چهاردیواری اختیاری. سعی میکنم فقط اون چیزهایی رو بگم که کاملا بهش ایمان دارم ( البته هرکس منو میشناسه میدونه تا چیزی رو کاملا مطمئن نبوده ام بر زبان نیاوردم )

بگذریم . چه بهتر با کلامی شروع کنم که عاشقش بوده ام . این آیه رو در تمام لحظه‌های زندگیم زمزمه کرده ام و برای حسن شروع همونو مینویسم :

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ (بقرة-153 )

مقام کسایی که صبر میکنن حتی از شهدا بالاتر است . چرا که شهدا عند ربهم هستند اما خداوند مع الصابرین . بازم به قول برو بچز خداوند از عرش به زمین میاد تا در کنار کسانی باشه که برای نیل به هدفشون صبر میکنند . سختی ها رو به جان میخرند و دم نمیزنند . کسایی که به گناه صبر نشون میدن و در برابر مصایب استقامت میکنن. باز هم شهید در یک مقام و زمانی دست میشوره از دنیا و دارو ندارش اما صابرین با همهء اینها دست و پنجه نرم میکنن برای هدفی والاتر . همین قدر بلد بودم .

باید بدونیم تمثیل این ایه ها و خلاصه همین آیه ها در بینن ما هستند و زندگی میکنن . بی ادعا و ساکت و خاموش. کمی دید میخاد و اندکی سوی دل و دیده تا اونها رو ببینیم....